در این جشن باید بخوانیم " من اگر ما نشوییم تنهاییم و... "

به نظر من هر چه در این درخت کتابداری ضرر می بیند اینست که تنها فکر خودمانیم و اطراف را نگاه نمی کنیم نمی دانیم آن برگ کوچک نیز تاثیر کوچک دارد . و یا گاه با تیغ بران انتقاد های ناسالم برگهای دیگر را از بین می بریم و به باد می گوییم برگها را بریزان و نمی دانیم عاقبت نوبت خود ما و درخت ما است که صدمه می بیند و در نهایت ماییم . 

امروزه نور علم آنقدر پراکنده است که هرکس به تنهایی نمی تواند همه کار کند .

بیاییم به درخت بیندیشیم و خود را فراموش کنیم . آنوقت عجب درختی می شویم در این باغ

برگهای متفاوت ولی همراه   و دیگر هیچ درخت دیگری افتخار آفرین تر از درخت ما نخواهد بود