ناصر ایرانی در صفحهء 14 کتاب «داستان: تعاریف، ابزارها و عناصر» - از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان – می‌نویسد: «آدم‌های واقعی و محیط زیست واقعی موضوع تاریخ، سفرنامه، زندگی‌نامه و سایر انواع ادبی مشابه‌اند. اما داستان‌نویس آدم‌هایی عمدتاً مصنوع خلق می‌کند و محیط زیستی عمدتاً مصنوع  (توجه داشته باشید که مصنوع می‌گویم، نه مصنوعی)، ولی آدم‌ها و محیط زیستی که علی‌رغم مصنوع بودنشان ملموس و باورپذیرند. به حدی ملموس و باورپذیر که در پندار خواننده واقعیت می‌یابند و بدین ترتیب امکان پیدا می‌کنند که احساسات و عواطف او را حقیقتاً برانگیزند؛ خوشحالش کنند، غمگینش سازند، بخندانندش، بگریانندش، محبت و دلسوزی او را نسبت به خود جلب کنند؛ یا خشم و نفرتش را؛ و او را امیدوار به سرنوشت خویش سازند یا نگران آن.» با خواندن کتاب زیبای «آدم‌ها» اثر احمد غلامی - که مجموعه‌ای از حدود 60 داستان کوتاه و در عین حال بسیار عمیق است - تقریباً همهء این حس‌ها را تجربه می‌کنیم. کتاب «آدم‌ها» برای آدم‌های علاقه‌مند به داستان‌های کوتاه، اثری بسیار خواندنی و به یادماندنی است.