چه خوب بود یک گردهمایی انجمن را در فضای آزاد قرار می دادیم  (  پیشنهاد در پی درخواست تغییر در روش گردهمایی های آقای عمرانی اعلام می گردد  )

طبیعت روح انسان را تازه می کند و انسان در طبیعت بهتر تفکر می کند

روح صمیمیت در اعضای انجمن جاری می گردد  مثلا قرار بعدی انجمن در کوه باشد      به پیشنهادم زیاد نخندید  همین پلنگ چال یا اذغال چال هم خوب است   منظورم نوک قله نبود

گفتم به جای خندیدن کمی تفکر کنید  انسان امروز با این زندگی ماشینی که دارد از طبیعت خدا به دور افتاده است شاید اگر در کوه سخنرانی داشته باشیم بیشتر جوانان کتابدار جذب گردند ( باور بفرمایید از سالن زیبای کتابخانه ملی مدعوین شاداب ترند و سنگ جای مناسبی برای خوابیدن نیست برای همین گوششان به مباحث تیز تر می گردد پذیرایی هم لازم نیست  )  به خدا در آینده می یابیم هر چه یاد گرفتیم از اردو و تورهایی بوده که داشتیم نه هیچ چیز دیگر ....