۱.مطلب دکتر خسروی را خواندم.  همان که حکایت  ازتابلویی  میکرد که  وسعتش به میزان بلوغ عقلانی و خردگرایی یک ملت بود،همان که به ظرافت ، درایت مردمانی را به تصویر کشید که جهان کماکان  نتوانسته است از تحسین و تهنیتش دست بردارد.

باری

هنرمندانه بودن خلق این تابلوی بی بدیل لاجرم هنرمندی ایرانیان را به رخ میکشدو به گمان من رفیع تر و عظیم تر از آنست که بی تدبیری و سو مدیریت  بتواند در اصل و اساس و جوهره ی آن  که بروز خردورزی و  ظهورعقل گرایی در میان ایرانیان است  خدشه ای وارد کند اما چنانچه آن خلق هنرمندانه و آن تد بیرهای غیر منصفانه را صحیح و مفروض بگیریم و به تعریف مدرنیسم یعنی : " فرایند گسترش خردگرایی در جامعه و تحقق آن در بستر مدرنیته  "  و پست مدرنیسم یعنی : " مکتبی فاقد سلسله مراتب مرکزی یا اصول ساخت یافتهٔ مشخص و در برگیرندهٔ پیچیدگی مفرط، تناقض، ایهام، تنوع و عدم انسجام درونی است."  دقت کنیم ، متوچه میشویم که هر چه در طول تاریخ مدرنیست ها بر اساس عقلی که به گفته و بنا به آموزه های مذهبی ما ، هم پیامبر درونی ماست و هم هزار و یک صفت بی بدیل دیگر دارد خلق کرده اند و پایدار و استوار مانده است و دست بشر را برای پیش تر رفتن گرفته است ، پست مدرن ها (بر اساس همان تعریف بالا)به دلیل نداشتن" سلسله مراتب مرکزی" همه چیزرا بر هم میزنند وبه دلیل نبودن" اصول ساخت یافته مشخص " زمان و مکان و فضا و عناصر گوناگون را به هم میبافند و نوآوری!نامش میکنند  و از" پیچیدگی مفرط "ایهام و ابهام هنرمندانه ! بیرون میکشند و از" عدم انسجام  یعنی بهم ریخته گی "خلاقیت ! به گمان خودشان برداشت میکنند.به هر حال نه اینجا جای چنین بحث پیچیده ایست و نه مجالی برای این حرفها و من  اصلا یادم نمی آید که کجا تفاوت ظریف این دو مکتب را  خوانده بودم که میگفت : " مدرنیست ها خلق میکنند،پست مدرن ها اوراق"

 ۲. این هم تفسیر "رجعنا من جهاد الاصغر الی جهاد الاکبر" از زبان خاتم العرفا مولانا که شاید خیلی ها این روزها به آن نیاز داشته باشند.

ای شهان کشتیم ما خصم برون..........ماند خصمی زو بتر در اندرون

کشتن این کار عقل و هوش نیست.....شیر باطن سخره ی خرگوش نیست

دوزخ است این نفس و دوزخ اژدهاست.....کو به دریاها نگردد کم و کاست

و بیت آخر آن چنین است

سهل شیری دان که صفها بشکند...........شیر آنست که خود را بشکند

(مثنوی معنوی.دفتر اول)