حال خدمت شما عرض کنم آن قدر رواداری داشته ام که در جلسات رسمی وغیر رسمی کنسرسیوم به فروشندگان بگویم که شما کاملا" حق دارید و از منافع شرکتتان از جیبتان دفاع کنید . ولی شما هم به ما حق بدهید که از منافع دانشگاهمان ، دانشگاههایمان دفاع کنیم. ولی پاسخ ما در بیشتر موارد غیر دوستانه، غیر اصولی ، و حتی غیر اخلاقی بوده است. انگار آنچه شرکتها می گویند هیچ سوالی نباید از ایشان کرد . مثلا بپرسیم این مبلغ در این پیش فاکتور یا صورتحساب چیست؟ حتما با قیافه ای حق به جانب به شما خواهند گفت، این را ما از همه می گیریم. و بعد تماسها شروع می شوند آهای تو چرا پرداخت نمی کنی . همه پرداخت کرده اند جز تو. همان شبکه این طرف فعال می شود. همه دوستان از هم می پرسند تو پرداخته ای؟ و گاهی تازه واردی که الحمد لله کم هم نیستند ( کتابخانه های دانشگاهی ما سالی یکبار رئیس عوض می کنند) با همین گفتار خام می شود و می پردازد و دوستان آنرا درفش کاویان می کنند که ببین فلان پرداخت. و تماسها چند برابر میشود تا رخنه ای در وحدت درونی ایجاد کنند. و اگر عین همین کار را برای جلوگیری از این از همپاشی بکنی یعنی نامه رسمی بدهی (آنهم به اعضا و با امضای دبیر خانه) که دوستان در حال حاضر در این مرحله ایم و کسی پاسخ تماسها را ندهد، حتما دشمنیم.
خوب ایمان (یا آقای ایمانی ) عزیز که سوال فرموده بودید، من این مقدمه را کمی طولانی نوشتم که علت سمپاشیها را توضیح بدهم تا بعد از آن به سوالهای مشخص هر یک از دوستان در رابطه با کنسرسیوم ایران و حتی برخی کنسرسیومهای بیرون از ایران سوالی داشته باشند در حد وسع پاسه خواهم داد:
بله سمپاشی هست و شدید هم هست . من معتقدم این سمها نمیتوانند از ماسکهای ما عبور کنند. فقط توصیه می کنم همه دوستان خود را مجهز به سمپاش کنند. سید ابراهیم عمرانی