تاخر فرهنگی، زخمی که به ناز می اید!

ب:از روزی که  که حاج محمد حسین امین الضرب دستگاه تولید برق را از روسیه تزاری اورد به تهران و اول ریسه ی ان کشیده شد و رسیده شد به کاخ گلستان  وچشم ناصرالدین شاه روشن شد به لامپ های کم سوی آن روزها ،تا هم اکنون بیش از 150 سال میگذرد اما مگر فرهنگ استفاده از ابزار الکترونیک نیز همانگونه شد که باید میشد؟ نشده است که.

ج:از آمدن پارلمان به این دیار و رفتن به اصطلاح وکلای رعایا به انجا و کپی کردن قانون از روی دست بلژِکی ها و فرانسوی ها نیز بیش از 100 سال گذشته اما مگر ادب قانون مداری هم امده است؟ نیامده است که.

 

خلاصه انکه امروزه نیز پس از 100 سال داستان همان است که بود. اینترنت و تلفن همراه، صفحات گوناگون دیجیتال،اتاق های گفتگو  و  " وب لاگ"!!! می اید اما فرهنگش به گمانم گرفتار تاخیر میشود و نمی اید و جان ما از این تاخیر تازیانه میخورد اما به ناز!

 

حرفی که امیدوارم دوستان بخوانند و تمامی علاقه مندان به این صفحه ی دیجیتال دلسوزانه نظر دهند تا بلکه عهد و پیمانی بر قرار شود اینست:

 

1.وب لاگ" گفتگو" خواننده دارد به گمانم و این نشانه کم ندارد و حتی اگر کم هم داشته باشد ،ابدا بد نخواهد شد اگر عهد و پیمانی در میان باشد که نویسندگان و خوانندگان و انانی که نظر میدهند مطلع باشند از چند و چون آن.

2.ایین و رسمی انگونه که شایسته نام نویسندگان و مخاطبان و منتقدان است اگر بر تارک این صفحه بنشیند بی گمان دل چرکینی ها انگونه که بعضا بوده کمتر میشود و زبان ها دوستانه تر و قلم ها  با صفا تر.

3.انان که اینجا مینویسند یا می ایند و می خوانند و حتی از همه مهمتر انانکه به مدد دانش تفکر دیگران را معرکه ی نقد میکشند ، قطعا مردمانی هستند که عیار فرهنگشان متفاوت تر است و شایسته نیست که صباحی چند بگذرد و مردمانی در اینده ما را همانگونه نگاه کنند که ما گذشتگان را و بگویند :" اینان نیز درنیافتند که فرهنگ باید صدر نشین باشد و تنها به صورت بسنده کردند" برای همین ابدا بد نخواهد شد اگر با کمک یکدیگر پیمانی بنویسیم و بر ان پیمان بمانیم!

4.از اوردن ایین و پیمان هیچ قصد ایجاد تنگنا ندارم بلکه برعکس برآنم که اگر چنین شود این فضای ازاد گرفتار تیر غیب!!نشود و این فرصتی که ما داریم برای گفتن و سنجیدن و اموختن به دلیل کم گذاشتن بر کفه ی فرهنگ از میان نرود .و خدایی نکرده رخصتی نشود برای چشم تنگان و انانی که تاب کمترین اشاره ی قلم را نیز ندارند..فراموش نکنیم که دشمن ازادی همیشه "ازادی" ست اما  آ ن آزادی که به بند قانون و ایین و رسوم در نیامده باشد!

5. ایین و پیمانی که به ما بگوید اینجا کجاست و چراست و چگونه ست بی گمان در توسعه و تحکیم فرهنگ نویسندگان و خوانندگان در دنیای دیجیتال مدد خواهد رساند.

پ.ن:

این درد کم درمان(تاخر فرهنگی) هنوز هم بر جان مردمان تازیانه میزند  البته به ناز. و از انجا که به یکباره نمیکشد!!، نه مردمان را و نه حاکمان را خیال درمان به سر نمیزند.