فهرست مندرجاتش را كه نگاه ميكردم چشمم به اسم اين دوست کم پیدا افتاد؛ خوشحال شدم بالاخره نشاني از ایشان یافت شد. صفحه اول مقاله را باز كردم، ديدم خبري از نشاني پستی ايشان نيست. تعجبآوره! تصور کردم شايد نشانی در تايپ از قلم افتاده است، ولي وقتي نشريه را از ابتدا تا انتها ورق زدم متوجه شدم از دوازده مقاله تأليف و ترجمهاي اين نشريه فقط ایمیل نويسنده يكي از مقالات ذكر شده بود.
... با خود فكر ميكنم در عصري كه به عصر ارتباطات شهرت يافته، خيلي عجيبه كه سهلترين راه ارتباطي اينگونه ناديده گرفته شده است، آنهم در نشریات تخصصی حرفهای که داد سخن از اطلاعرسانی دارد. نكته جالب توجه اينكه وقتي پاورقي اسامي مولفان و مترجمان را نگاه ميكنم، چيزي حدود يك سطر با فونت ريز از القاب و پستهاي سازماني اين دوستان ميبينم، اما دريغ از يك نشاني الكترونيكي که حتی يكسوم سطر هم جا نميگيرد!!! شايد توقع ميرود از طريق سازمان متبوع فرد پيگيري كنيم و به نشانیاش برسيم!؟!