۱.مطلب دکتر خسروی را خواندم.  همان که حکایت  ازتابلویی  میکرد که  وسعتش به میزان بلوغ عقلانی و خردگرایی یک ملت بود،همان که به ظرافت ، درایت مردمانی را به تصویر کشید که جهان کماکان  نتوانسته است از تحسین و تهنیتش دست بردارد.

باری

هنرمندانه بودن خلق این تابلوی بی بدیل لاجرم هنرمندی ایرانیان را به رخ میکشدو به گمان من رفیع تر و عظیم تر از آنست که بی تدبیری و سو مدیریت  بتواند در اصل و اساس و جوهره ی آن  که بروز خردورزی و  ظهورعقل گرایی در میان ایرانیان است  خدشه ای وارد کند اما چنانچه آن خلق هنرمندانه و آن تد بیرهای غیر منصفانه را صحیح و مفروض بگیریم و به تعریف مدرنیسم یعنی : " فرایند گسترش خردگرایی در جامعه و تحقق آن در بستر مدرنیته  "  و پست مدرنیسم یعنی : " مکتبی فاقد سلسله مراتب مرکزی یا اصول ساخت یافتهٔ مشخص و در برگیرندهٔ پیچیدگی مفرط، تناقض، ایهام، تنوع و عدم انسجام درونی است."  دقت کنیم ، متوچه میشویم که هر چه در طول تاریخ مدرنیست ها بر اساس عقلی که به گفته و بنا به آموزه های مذهبی ما ، هم پیامبر درونی ماست و هم هزار و یک صفت بی بدیل دیگر دارد خلق کرده اند و پایدار و استوار مانده است و دست بشر را برای پیش تر رفتن گرفته است ، پست مدرن ها (بر اساس همان تعریف بالا)به دلیل نداشتن" سلسله مراتب مرکزی" همه چیزرا بر هم میزنند وبه دلیل نبودن" اصول ساخت یافته مشخص " زمان و مکان و فضا و عناصر گوناگون را به هم میبافند و نوآوری!نامش میکنند  و از" پیچیدگی مفرط "ایهام و ابهام هنرمندانه ! بیرون میکشند و از" عدم انسجام  یعنی بهم ریخته گی "خلاقیت ! به گمان خودشان برداشت میکنند.به هر حال نه اینجا جای چنین بحث پیچیده ایست و نه مجالی برای این حرفها و من  اصلا یادم نمی آید که کجا تفاوت ظریف این دو مکتب را  خوانده بودم که میگفت : " مدرنیست ها خلق میکنند،پست مدرن ها اوراق"

 ۲. این هم تفسیر "رجعنا من جهاد الاصغر الی جهاد الاکبر" از زبان خاتم العرفا مولانا که شاید خیلی ها این روزها به آن نیاز داشته باشند.

ای شهان کشتیم ما خصم برون..........ماند خصمی زو بتر در اندرون

کشتن این کار عقل و هوش نیست.....شیر باطن سخره ی خرگوش نیست

دوزخ است این نفس و دوزخ اژدهاست.....کو به دریاها نگردد کم و کاست

و بیت آخر آن چنین است

سهل شیری دان که صفها بشکند...........شیر آنست که خود را بشکند

(مثنوی معنوی.دفتر اول)

سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در روزهاي شانزدهم و هفدهم ارديبهشت ماه سال 1388 ميزبان نخستين همايش ملي آرشيوي با عنوان همايش آرشيو براي همه بود. در اين دو روز -که مصادف با برگزاری نشست روسا و معاونین آرشیوهای ملی شورای جهانی آرشیو شاخه جنوب و غرب آسیا بود- سخنرانان، 25 مقاله در خصوص  محورهاي همايش را ارائه كردند.

کشور ما در منطقه  خظرخیزی واقع است. در غربش کشوری  است که  سال هاست گرفتار فتنه و آشوب و اشغال  و انفجار انتحاری است. در اثر همین آشوبها بود که منابع موجود در کتابخانه ملی و موزه غنی آن  غارت شد.در شرقش کشوری است که زیر سایه ناتو توانسته است برجای بماند .هنوز آثار بد مستی طالبان که در شکل به رگبار بستن کتابهای فارسی ظاهر شده بر پیکر کتابخانه دانشکاه کابل دیده می شود. در جنوبش شیخکهایی حاکمند که بعضا حتی رانندگی زنان را بر نمی تابند تاچه رسد  به شرکت آنان در انتخابات. در شمالش کشورهای از کمونیسم رسته ای هستند که هنوز راه رفتن بی اتکا به برادر بزرگ را نیاموخته اند. در این میانه  ملتی بزرگ با تکیه بر پشتوانه فرهنگی گرانسنگ خود  عظمتی را خلق کرد که در حد و اندازه این منطقه پر آشوب نبود. ملت بزرگ ما تا ساعت 22 بعدازظهر جمعه 22 خرداد تابلوی بسیار زیبا و بی بدیلی را خلق کردند. تصویری که بیانگر تحمل ، مدارا، شفقت و شعور اجتماعی بالای آنان است. نمایشی از بلوغ سیاسی و اجتماعی که بی هیچ تردیدی در خاورمیانه تا کنون رویت نشده است.میلیون ها نفر با علائق و سلائق متفاوت در خیابانها مهربانانه حضور یافتند ، در بحث ها  حتی بیش از کاندیداها یکدیگر را تحمل  کردند و با لبخند از کنار یکدیگر گذشتند. اما افسوس و صد افسوس که این تابلوی زیبا که می رفت پهلو به ناب ترینهایش در عالم بزند خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود!. شنبه که از خواب برخاستیم با ناباوری دیدیم که چگونه با بی هنری تمام آن تابلویی که 40 میلیون نفر با زیبایی تمام خلق کرده بودند با سوء مدیریت به فجیع ترین شکلی مخدوش شد و دوباره فرصتی بی بدیل که می توانست قدرت ملت مارا در موازنه قوای منطقه ای و جهانی صد چندان کند تبدیل به تهدید شد. از صحنه هایی که این دو روزه دیده ام به شدت آزرده ام.هیچ انسان منصفی فارغ از اینکه روند انتخابات را مخدوش بداند ویا آن را سالم بخواند نمی تواند مدافع این بی هنری و بی معرفتی باشد.

حرف زیاد است و  فرصت کم.سرعت امدو رفت اخبار و اطلاعات به گونه ایست که این روزها  فرصت هرگونه تحلیل جامع و عمیق را از آدم دریغ میکند. پس مجمل میگویم تا خود حدیث مفصل بخوانید.

1.سیاست عمل معطوف به قدرت است و کنشگران سیاسی هر رفتار و گفتاری که از خود بروز میدهند ناظر به دستیابی به قدرت است .حال این عمل و گفتار در هر برهه ای از تاریخ در جامه ای متفاوت خود را نشان میدهد. یک روز قدرت قوم و قبیله است که تو را بر سریر قدرت مینشاند و دیگر روز سکه و زر به مددت می آید و یک روز نیز اطلاعات و اینها را که تعیین میکند؟ روح  جمعی سیال در همان زمان و همان تاریخ! چرخ میچرخد تا میرسد به اینجا که ما هستیم و آدمیت انسان به میزان اطلاعات،آگاهی روشن بینی ،که راست دانی و راست گویی به دنبال خود دارد سنجیده میشود . انسان معاصر اگر اطلاع" دارد پس هست،اگر ندارد حتی اگر "فکر" هم بکند پس نیست!

انجمن کتابداری و اطلاع رسانی ایران با همکاری سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار می کند:

" اصول و  مبانی تحلیل لاگ یا فایلهای گزارش وب"

مدرس: دکتر حمید رضا جمالی مهموئی(استادیار دانشگاه تربیت معلم تهران، رئیس پژوهشکده علم سنجی و تحلیل اطلاعات پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران)

زمان: 28/3/1388 (پنجشنبه 28 خردادماه)

ساعت: 8.30 تا 13

 مكان: بزرگراه حقاني (محور شرق به غرب)، نرسيده به مترو ميرداماد، ساختمان گنجينه اسناد ملي ايران، مركز آموزش

جهت آگاهی از نحوه ثبت نام: انجمن کتابداری و اطلاع رسانی ایران

   بخش نظرات وبلاگ ها گاه  مجال خوبي فراهم مي كند  براي تخليه رواني كساني كه نمي توانند آزادانه افكار و احساسات سفيد و سياه و خاكستريشان را بيان كنند. اگر چه اين مسئله همواره چالش برانگيز بوده و هست اما من قصد پرداختن به آن را ندارم.مي خواهم چيز ديگري بگويم. چندي پيش در كامنت مطلبي در وبلاگ به درد و دلهاي دانشجويي برخوردم كه  از خلق و خوي قرون وسطايي اساتيد گروهشان غمنامه سروده بود و با حسرت درباره  وضعيت دانشجوياني كه روابطي انساني با اساتيدشان داشتند سخن گفته بود. غمگين شدم . نه فقط به خاطر آن دانشجو و همكلاسي هايش، بلكه به خاطر تمام انسان هايي كه در طول حيات گاه طولاني شان موفق نمي شوند بلوغ را تجربه كنند. انسان هايي كه فقط سن و سالشان بالا مي رود و قد و قامتشان بزرگ مي شود اما همچنان كودك باقي مي مانند. نه كودكي شاد، فعال  و معصوم، كه خود نعمتي است درخور سپاس،  بلكه كودكي خود محور، بد خلق و خودخواه  كه دنيا را با متر منافع خود اندازه مي گيرد و به راحتي مي تواند براي پنهان كردن روح ترسيده اش به پرخاشگري و زور گويي  متوسل شود.  واقعيت اين است : فرقي نمي كند استاد باشيم يا دانشجو، رئيس باشيم يا مرئوس، والد باشيم يا فرزند،  گاهي بعضي از  ما، وامانده در نیمه تلخ کودکی، براي اختفاي ترس هایمان، پشت نقاب هاي خشونت، منيت و خودرايي و خود بزرگ بيني  پنهان مي شويم.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

نتایج به دست آمده به قرار ذیل است:

هفته گذشته به دعوت آقای دکتر چشمه سهرابی برای سخنرانی در زمینه وب پنهان عازم اصفهان شدم. در آنجا کتابخانه مرکزی دانشگاه اصفهان با ابتکار جالبی سمیناری یک روزه در زمینه وب مرئی و نامرئی برگزار کرده بود. برای این سمینار که موضوع آن خاص بود وهدف مشخصی را دنبال می کرد و مخاطب خاصی هم داشت، سه سخنران دعوت شده بودند. هر یک از ما سه نفر به یکی از جنبه های موضوع پرداختیم و در پایان هم در یک پنل به پرسشهای حاضران جواب دادیم وهمه چیز دقیق و طبق برنامه پیش رفت. به نظرم برگزاری چنین نشستهای تخصصی چون کم خرج و جمع و جور هستند، برای اغلب گروههای کتابداری کشور میسر باشد. ضمن آنکه در این شیوه نیازی به فراخوان مقاله و داوری مقالات نیست و با انتخاب یک موضوع و یک برنامه ریزی ساده با دعوت از چند مهمان می توان فرصتی برای پرداختن به موضوع انتخابی را فراهم آورد و به نتیجه مشخصی رسید.

یکصد سال پیش که محمد علی شاه قاجار مجلس شورای ملی را بتوپ بست و بساط مشروطیت را برچید، مشروطه خواهان برجسته ای کشته شدند و برخی به خارج گریختند و بیشتری ساکت و تسلیم و اسیرشدند. مدت کمی گذشت و جنبش مقاومتی در تبریز آغاز شد که سردمداران آن دو تبریزی بظاهر عوام و بی سواد بودند که پرچم مقاومت را برپا کردند و مایه دلگرمی دیگر مبارزان شده و درست یکصد سال پیش بسوی محو استبداد حرکت کرده و در همین زمانها بود که مبارزان شمال که از رشت حرکت کرده بودند شهر قزوین را گرفته و مبارزان بختیاری که از ...

روز پنجشنبه تاريخ 31/2/1388 به اتفاق آقاي عمراني براي مجمع عمومي و انتخابات شاخه يزد انجمن كتابداري و اطلاع رساني ايران به شهر تاريخي يزد رفتيم. انتخابات با استقبال شديد علاقه مندان از مراكز و نهادهاي مختلف رو به رو شد. رياست محترم دانشگاه يزد هم در سخنان خود از تاسيس شاخه يزد انجمن استقبال كردند و قول مساعدت مالي هم دادند. گزارش كامل اين جلسه در وبلاگ شاخه يزد منعكس شده است. در اينجا فقط نتايج انتخابات اعلام مي شود. به همكاران جديد شاخه يزد تبريك مي

حال که در مورد این آزمون در  ایران نگاه می کنم می بینم بسیار سخت تر از این کشور ها ست اصلا مشخص نیست کی آزمون می گیرند منابع مختلف و...

شیراز اهواز خراسان تهران آزاد و... بابا گیج شدم مثل اینکه آنهایی که می خواهند این امتحان را بدهند باید حسابی کفش آهنین بپوشند و... تا شاید بتوانند در این آزمون ها فقط شرکت نمایند

نبود  آزمون متمرکز / اعلام منابع مختلف برای مطالعه / مثلا گفته انددوره  ۴ سال چند نشریه را بخوانیم /  و سلیقه اساتید آن دانشگاه ( اگر یک بار به این وبلاگ سر زده باشند حتما من در مصاحبه رد می شوم وای )/ رسیدن تا آن شهر برای شرکت در آزمون / نبود ماموریت آموزشی برای کارمندان و...

فعلا که شرایطش را ندارم بالاخره دانشگاههای افغانستان معتبر می شوند ما در سن شونصد سالگی می رویم آنجا یک مدرک عالی می گیریم و قاب خواهیم کرد . هنوز خیلی وقت داریم

پس از"شباهتهای کتابها و آدمها" آنچه در ادامه می خوانید "شباهتها آدمها و کتابها" اثر مرحوم قیصر امین پور است.

در کتاب "رسم شقایق"، که مجموعه آثار مربوط به سوگنامه مرحوم قیصر امین پور است، مطلبی دو قسمتی دیدم تحت عنوان " کتابها مثل آدمها هستند" و " آدمها مثل کتابها هستند"  که به نظرم رسید شاید اشاره به  آن در اینجا جالب باشد. گویا این نوشته در کتاب "بی بال پریدن"  اثر مرحوم امین پور منتشر شده که در "رسم شقایق" جزء آثار برگزیده ایشان آمده است. آنچه در ادامه می خوانید، قسمت اول این متن است. قسمت دوم را در پست دیگری ارسال خواهم کرد.

دانشجوی محترمی مشکل و مساله ای را در قسمت نظرات یکی از پستها مرقوم فرموده اند و اصرار دارند تا خوانندگان محترم در باره آن نظر دهند. ذیلا آن را خواهید خواند. قبل از آن تذکری را لازم می دانم:دو نشریه ای که از نزدیک با خط مشیشان آشنایم یعنی فصلنامه کتاب و کنجینه اسناد چنین شیوه نامبارکی نداشته اند و سعی کزده اند از زدوبندهای مرسوم بدور باشند. .گرچه این دوری باعث شده است که جندین  سال است که نشریه  اولی در عین داشتن شرایط به خاطر حسن!نظر بعضی اساتیذ ! از اخذ رتبه علمی پژوهشی بازبماند. این کار عجیبی که از این دانشجو خواسته شده مرا یاد ازدواجهای صوری و ناخواسته برای کسب ویزا و اقامت در بعضی کشورها انداخت. البته پس از مدتی بعضی ها هم در این امر حرفه ای می شوند. می شناسیم اساتیذی! را که خود توان نوشتن یک مقاله مستقل را ندارند اما تا بخواهید همه چیز منتشر کرده اند (کسرالله ...).حالا اصل مطلب را ببینید:"با سلام و عرض ادب
خواهش می کنم این پیام را از طرف یک ناشناس به عنوان یک پست اضافه بفرمایید دوست دارم نظر دیگران را در این خصوص بدونم. استاد ارجمند خواهش می کنم این پست را در وبلاگ با اسم یک ناشناس بگذارید ارزش ثانیه ای تامل کردن را دارد
((چند ماه پیش بود که با دوستان تصمیم گرفتیم برای نشریات معتبر کتابداری مقاله بفرستیم

كتابدار خوش ذوق؛ آقاي بهزاد هجير متني را به مناسبت نمايشگاه كتاب ارسال كرده اند كه براي علاقه مندان در اين وبلاگ درج مي شود

**********

    يار مهربان بيست و دوم هم رفت

صبح يك جمعه دلگير دلم گفت چرا خانه نشستي؟ كتابي بخر اي دوست

بار ديگر پرنده خوب خوشبختي بر ديوارهاي مصلاي تهران بوسه زد و.............

سلام بر تعهد قلم بر قلب سفيد كاغذ.

سلام بر يك چشم بر هم زدن پارسال نه.

کاغذ توالت افتاد . دیدم علاوه بر اجازه تقسیم جغرافیایی ، ۴ ارجاع نیزدارد: توالت، کاغذ  

دستمال توالت  کاغذ مستراح   و مستراح -- کاغذ

خیلی تعجب کردم به ویژه درجایی که بسیاری از موضوعات مهم به اختصار و با کمترین ارجاعات ذکرشده است.

ولی روز بعد به طور اتفاقی مطلبی را در  از سایت های خبری - تابناک دیدم که تعجبم برطرف شد . یعنی این که فهمیدم این موضوع و موضوع اعم آن چندان بی اهمیت هم نیست :

• بحث های آرشیوی  نیاز به  امعان نظر بیشتر محققان و پژوهش های  توسعه ای زیادی دارد.
• مفاهیم نظری این حوزه  هنوز برای بسیاری از دست اندرکاران نیز روشن نبوده و دارای ابهام است.شاید برای آینده نیاز باشد که بعضی از این مفاهیم عمیق تر و تخصصی تر مورد بحث قرار گیرد.
• اقبال به  سمینار" آرشیو برای همه "بسیار چشمگیر بود.
• در بازدید از نمایشگاه کتاب شرکت کنندگان خارجی اجلاس  از تعداد بازدید کننده و وسعت نمایشگاه اظهار شگفتی می کردند. رئیس آرشیو ملی پاکستان که از کثرت شرکت کنندگان جوان و نوجوان متعجب شده بود گفت" شما آینده ای متفاوت خواهید داشت" پرسیدم چرا؟ گفت" این نسلی که اینگونه مشتاقانه به کتاب و اطلاعات رو آورده است آینده سازان خردمندی  خواهند بود. در کشور ما چنین نیست.

در نمايشگاه كتاب امسال  (بيست و دومين نمايشگاه- از 16 تا 26 ارديبهشت 1388)، مانند سالهاي پيش نشستها و كارگاه هاي تخصصي در زمينه هاي كتابداري و اطلاع رساني، نشر، كتاب و ارتباطات برگزار مي شود.  ليست برنامه ها فعلا در اين نشاني قابل دسترس است. به زودي بر روي سايت انجمن كتابداري و اطلاع رساني ايران هم قرار خواهد گرفت.

براي دانلود برنامه ها مي توانيد از اين نشاني ها استفاده كني:
فايل اكسل

http://www.uplod.ir/download.php?file=166016
فايل اچ تي ام ال

http://www.uplod.ir/download.php?file=196198

همه كتابداران و علاقه مندان مي توانند در اين نشستها و كارگاهها شركت كنند و از مباحث علمي آنها استفاده كنند براي شركت در كارگاهها گواهي صادر مي شود. خوشبختانه امسال محل بهتري را در اختيار اين برنامه قرار داده اند.

 شركت در تمامي كارگاه ها و نشست ها براي همه آزاد و رايگان است.

 نشاني محل برگزاري: مصلي تهران - زیر زمین غربی شبستان- سالن فعالیت‌های جنبی - سراي اهل قلم (كارنامه نشر) - (براي هر گونه راهنمايي و سئوال، با اين شماره تماس بگيريد: 09124440321)

اين روزها نام خليج فارس ورد زبان ايرانيان و بلكه خط قرمز سياستمداران است. نوشته هاي گوناگون، همايشهاي رنگارنگ، حتي لغو بازيهاي كشورهاي اسلامي به بهانه تأكيد كشورهاي عرب بر حذف نام فارس از نقشه و لوگو و مدال و ديپلمهاي بازيهاست. هيچ ايراني شريفي در حقانيت و پارسي بودن آن دريا ترديد ندارد، اما شايد عجيب بنمايد كه بدانيم كه از خليج هميشه فارس مظلومتر هم داريم.

نام خلیج فارس نامی برخاسته از دل تمدن و فرهنگ حاکم بر این پهنه جغرافیایی است و جعل و تحریف شیوخ و اعراب معاند خدشه ای به آن نمی تواند وارد کند. ولی اگر کشورهای عربی و شیخکان خلیج فارس  به خود اجازه می دهند که به بهانه این نام در مسابقات ورزشی کشورمان شرکت نکنند لازم است تا مدیران کشور در این زمینه تدابیر اقتصادی و سیاسی مناسبي را اتخاذ کنند. مثلا چرا اجازه حمل مسافر به شرکت هایی مثل شرکت هواپیمایی قطر داده می شود در حالی که نام مجعول را در نقشه هایش به کار می برد. اما به نظر می آید این مدیران محترم به جای اتخاذ تصمیم عملی و محروم ساختن این جاعلان از منافع اقتصادی رو به استدلالهای عجیبی می آورند که مصداق اکمل دفاع بد است . سايت انتخاب مي نويسد كه آقای مشاعی {مشائی } در پنجمين همايش ملي، ،فرهنگي و گردشگري خليج فارس در جزيره کيش فرموده اند:" نام خليج فارس و درياي پارسي از 30ميليون سال پيش به موازات شکل گيري تمدن هاي انساني در منطقه موجوديت يافته است".

اينكه بر اساس كدام پژوهشي ايشان از سي ميليون سال پيش نام خليج فارس را كشف كرده اند و اصولا مگر از خلقت حضرت آدم و نسل فعلي انساني و پيدايش خط چند سال مي گذرد!!؟. به نظر مي آيد اين هم از همان اعداد و نمراتی است که "شعبان" وار تكرار مي شود .

هر سال  در روز معلم نمی دانم  چرا این شعر سعدی را بیاد می آورم:

این روز ،مناسبت مبارک و زمان مغتنمی است که سپاسگزار همه گرامیانی باشیم  که  از خود گذشتند و حتی با نگاهشان به ما درس زندگی و جان روشن  ارزانی داشتند ، آنانی که به ما اندیشیدن و عشق  آموختند .اگر در این سرایند برایشان آرزوی سرفرازی و تندرستی داریم و اگر به دیگر سرای شتافته اند از پیشگاه خداوند بزرگ برایشان رحمت و مغفرت طلب می کنیم.